Lileon Hivarial
♣ 16 lat ♣ Nefilim ♣ Uczeń ♣
Charakter i temperament:
Lileon należy do osób o bardzo zmiennym charakterze. Nie chodzi jedynie o zmiany humorów i nastrojów, u niego częste zmiany występują znacznie głębiej, nie okazuje ich. Z zewnątrz wydaje się zawsze taki sam - samotny, cichy, nieczuły, zamyślony. Wewnątrz jednak powstają swoiste wiraże, którymi podążają myśli młodzieńca. Jest bardzo skomplikowany i można odnieść wrażenie, że rozmawia się z kilkoma osobami naraz, kiedy rzeczywiście rozmawia się tylko z nim. Nie okazuje uczuć w normalny sposób. Niektórzy osądzali go nawet o brak serca.
Charakterystyka ogólna:
Niewysoki mężczyzna o brązowych oczach. Ma jasne, w zasadzie szare włosy, wygolone boki i dłuższą grzywkę. Ubiera się charakterystycznie, nie ma określonego stylu. Zawsze dokłada do ubioru jakiś dodatek - krawaty, szelki, muszki, łańcuchy na biodrach, pieszczoty, pojedyncze rękawiczki, bandaże i kolorowe, choć ciemne taśmy. W lewym uchu nosi dwa małe gwoździe, spełniające rolę kolczyków, bo i na takowe wyglądają. Odpowiednio zbudowany i bardzo szczupły, choć swoje waży. Jego twarz rzadko wyraża cokolwiek, spojrzenie zazwyczaj ma puste. Gej.
Przemiana:
W jego żyłach płynie krew naznaczona piętnem upadłego anioła. Stał się Nefilimiem, którego moc przejął jeszcze za młodu. Obecność demonicznej posoki w jego ciele powoduje częste wahania osobowości, ponieważ istota demona próbuje czasem się podnieść. Dobrze kontroluje swoje zdolności, a jego odmienność polega jedynie na tym, że migruje pomiędzy ludzkim ciałem, a jego uskrzydloną kopią, w znacznej mierze pokrytej białymi i brązowymi piórami, ostrymi i twardymi pazurami oraz kłom jak u najlepszych drapieżników.
Historia dzieciństwa:
Wypaczenie śledzi każde nasze poczynanie, otaczając swoimi mrocznymi palcami nasze nogi, kiedy się podwiniemy i popadniemy w niegodziwość. Pokusa jest cechą ludzką, nie trzeba wiele, by dać się jej omamić.
Była piękna i młoda, choć wstąpiła do zakonu. Była piękna i młoda, choć otoczyła się podłością. Wypowiedziała nieposłuszeństwo Bogu, któremu przysięgała służyć, stając się ladacznicą i zdzirą. Czyż nie przez zło do naszych serc napływa demoniczna posoka?
Była w ciąży. Jedni mówili, że oszalała, kiedy zrozumiała, jakie zło czyniła, inni, że została opętana. Pierwsi szukali łatwego wyjaśnienia, lecz rację mieli ci drudzy. Utworzono krąg, ją przywiązano do łóżka, oblewano wodą święconą i wykonywano długie modły.
Szarpała się i cierpiała, kiedy demon słabł w jej duszy, szukając ucieczki. Znalazł ją, zaczęła krwawić, a z jej łona wydała się nieznana istota. Pomiot, który z niej wypędzono. Zmarła, zostawiając po sobie jedynie zło, które uczyniła i dziecko, które przejęło jej piętno. Nefilim, któremu nadano imię Lileon.
Dorastał w prywatnym sierocińcu, co dzień czekając, aż przez frontowe drzwi wejdą ludzie, których będzie wołała "mamo" i "tato". Nigdy to jednak nie nastąpiło. Coś odtrącało od niego ludzi, jakby wewnętrzna siła, strzegąca go przed światem.
Zdawał się odstawać od rówieśników, kiedy naprawdę ci nie dorastali mu do pięt. Nieczęsto zdarzało się, by tak młody człowiek posiadał tak wielką wiedzę i zainteresowanie światem, tak wspaniały dar logicznego myślenia, przy czym także umiejętność artystycznej ekspresji.
Uważano go za obłąkanego. Nikt się nim nie martwił, obawiano się jednak, że ten malec może stać się niebezpieczny. Nie sypiał, bo rzucał się w łóżku, krzyczał i jęczał. Nie jadł, nie pił, często mówił sam do siebie. Nie bawił się z innymi, tylko siedział na swoim łóżku, z kolanami podciągniętymi pod brodę, z bliznami na rękach i nogach, które wydrapywał paznokciami.
Zamykano go w izolatkach. Nikt nie przypuszczał, że wewnątrz niego żyje uśpiony demon, którego przekazała mu łajdacza matka.
Zdolności:
Nie odkrył jeszcze, jakie specyfikacje umożliwia mu jego nieludzka forma. Odczuwa jednak specyficzną więź z istotami, które nie są ludźmi. Zdaje się też przejawiać nadzwyczajne zdolności, podobne do jasnowidzenia, jednak sam ich nie rozumie.
(Nowe zdolności będą stale uzupełniane)
Lileon należy do osób o bardzo zmiennym charakterze. Nie chodzi jedynie o zmiany humorów i nastrojów, u niego częste zmiany występują znacznie głębiej, nie okazuje ich. Z zewnątrz wydaje się zawsze taki sam - samotny, cichy, nieczuły, zamyślony. Wewnątrz jednak powstają swoiste wiraże, którymi podążają myśli młodzieńca. Jest bardzo skomplikowany i można odnieść wrażenie, że rozmawia się z kilkoma osobami naraz, kiedy rzeczywiście rozmawia się tylko z nim. Nie okazuje uczuć w normalny sposób. Niektórzy osądzali go nawet o brak serca.
Charakterystyka ogólna:
Niewysoki mężczyzna o brązowych oczach. Ma jasne, w zasadzie szare włosy, wygolone boki i dłuższą grzywkę. Ubiera się charakterystycznie, nie ma określonego stylu. Zawsze dokłada do ubioru jakiś dodatek - krawaty, szelki, muszki, łańcuchy na biodrach, pieszczoty, pojedyncze rękawiczki, bandaże i kolorowe, choć ciemne taśmy. W lewym uchu nosi dwa małe gwoździe, spełniające rolę kolczyków, bo i na takowe wyglądają. Odpowiednio zbudowany i bardzo szczupły, choć swoje waży. Jego twarz rzadko wyraża cokolwiek, spojrzenie zazwyczaj ma puste. Gej.
Przemiana:
W jego żyłach płynie krew naznaczona piętnem upadłego anioła. Stał się Nefilimiem, którego moc przejął jeszcze za młodu. Obecność demonicznej posoki w jego ciele powoduje częste wahania osobowości, ponieważ istota demona próbuje czasem się podnieść. Dobrze kontroluje swoje zdolności, a jego odmienność polega jedynie na tym, że migruje pomiędzy ludzkim ciałem, a jego uskrzydloną kopią, w znacznej mierze pokrytej białymi i brązowymi piórami, ostrymi i twardymi pazurami oraz kłom jak u najlepszych drapieżników.
Historia dzieciństwa:
Wypaczenie śledzi każde nasze poczynanie, otaczając swoimi mrocznymi palcami nasze nogi, kiedy się podwiniemy i popadniemy w niegodziwość. Pokusa jest cechą ludzką, nie trzeba wiele, by dać się jej omamić.
Była piękna i młoda, choć wstąpiła do zakonu. Była piękna i młoda, choć otoczyła się podłością. Wypowiedziała nieposłuszeństwo Bogu, któremu przysięgała służyć, stając się ladacznicą i zdzirą. Czyż nie przez zło do naszych serc napływa demoniczna posoka?
Była w ciąży. Jedni mówili, że oszalała, kiedy zrozumiała, jakie zło czyniła, inni, że została opętana. Pierwsi szukali łatwego wyjaśnienia, lecz rację mieli ci drudzy. Utworzono krąg, ją przywiązano do łóżka, oblewano wodą święconą i wykonywano długie modły.
Szarpała się i cierpiała, kiedy demon słabł w jej duszy, szukając ucieczki. Znalazł ją, zaczęła krwawić, a z jej łona wydała się nieznana istota. Pomiot, który z niej wypędzono. Zmarła, zostawiając po sobie jedynie zło, które uczyniła i dziecko, które przejęło jej piętno. Nefilim, któremu nadano imię Lileon.
Dorastał w prywatnym sierocińcu, co dzień czekając, aż przez frontowe drzwi wejdą ludzie, których będzie wołała "mamo" i "tato". Nigdy to jednak nie nastąpiło. Coś odtrącało od niego ludzi, jakby wewnętrzna siła, strzegąca go przed światem.
Zdawał się odstawać od rówieśników, kiedy naprawdę ci nie dorastali mu do pięt. Nieczęsto zdarzało się, by tak młody człowiek posiadał tak wielką wiedzę i zainteresowanie światem, tak wspaniały dar logicznego myślenia, przy czym także umiejętność artystycznej ekspresji.
Uważano go za obłąkanego. Nikt się nim nie martwił, obawiano się jednak, że ten malec może stać się niebezpieczny. Nie sypiał, bo rzucał się w łóżku, krzyczał i jęczał. Nie jadł, nie pił, często mówił sam do siebie. Nie bawił się z innymi, tylko siedział na swoim łóżku, z kolanami podciągniętymi pod brodę, z bliznami na rękach i nogach, które wydrapywał paznokciami.
Zamykano go w izolatkach. Nikt nie przypuszczał, że wewnątrz niego żyje uśpiony demon, którego przekazała mu łajdacza matka.
Zdolności:
Nie odkrył jeszcze, jakie specyfikacje umożliwia mu jego nieludzka forma. Odczuwa jednak specyficzną więź z istotami, które nie są ludźmi. Zdaje się też przejawiać nadzwyczajne zdolności, podobne do jasnowidzenia, jednak sam ich nie rozumie.
(Nowe zdolności będą stale uzupełniane)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz